Demencję można spowolnić!

 

Czym dokładnie jest demencja?

Demencja, znana również jako otępienie, to zbiór objawów spowodowanych przez choroby mózgu o różnej etiologii. Dotyka głównie osób starszych choć, co zdarza się znacznie rzadziej, może zacząć się rozwijać u osób przed 60-tym rokiem życia. Charakterystyczne dla niej jest to, że prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji poznawczych takich jak: myślenie, mowa, pamięć, kontrola emocji itp.

Jakie są przyczyny?

Mogą być różne. Do najczęstszych należą choroby zwyrodnieniowe typu: Alzheimer. Drugim co do częstości rodzajów otępienia jest otępienie naczyniowe spowodowane krwotocznymi bądź niedokrwiennymi zmianami w mózgu. Prowadzić do niego mogą też zaburzenia metaboliczne, endokrynologiczne, cukrzyca, choroby typu HIV, kiła, nadużywanie alkoholu. Zdarzają się też pseudodemencje.

Czy można cofnąć objawy demencji?

Nie, ponieważ demencja charakteryzuje się tym, że jest to proces przewlekły i postępujący. Możemy spowolnić jego postępy, ulepszyć funkcje, które wciąż mamy, ale nie możemy całkowicie zmienić tego procesu. Na początku codzienne funkcjonowanie staje się trudne, z czasem trudności pogarszają się, powodując całkowitą utratę niezależności. Chora osoba znajdująca się w późnym stadium demencji potrzebuje pomocy w prawie wszystkich czynnościach.

Kiedy powinniśmy zabrać bliską osobę do lekarza?

Nie każda demencja zaczyna się w ten sam sposób. W niektórych przypadkach pierwsze objawy to osłabienie pamięci krótkotrwałej, w innych zaczyna się od zaburzeń językowych lub zmian osobowości. Na przykład, jeśli przyczyną jest choroba Alzheimera, takim alarmującym sygnałem są problemy z pamięcią, to znaczy trudności w planowaniu i wykonywaniu zaplanowanych działań w najbliższej przyszłości. Są to tak zwane plany na jutro i problemy z orientacją czasową i przestrzenną. Co ważne: objawy powinny stopniowo nasilać się i mieć widoczny negatywny wpływ na nasze funkcjonowanie - wtedy możemy mówić o wczesnym etapie demencji. Wszyscy mamy dzisiaj problemy z pamięcią i koncentracją. Stres, pośpiech, duża liczba czynników drażniących może niekorzystnie wpływać na nasze funkcjonowanie. Jednak mała modyfikacja stylu życia jest wystarczająca i szybko odczuwamy poprawę. Osoba z demencją, bez profesjonalnej pomocy, nie odczuje poprawy, ale raczej trwały spadek zdolności. Należy również zwrócić uwagę na depresję, która często towarzyszy pierwszym objawom demencji.

Czy pacjenci mają świadomość, że coś jest nie tak?

Oczywiście. To co się dzieje, jest dla nich bardzo przykre. Próbują maskować objawy, często nie chcą sami przed sobą ani przed rodziną pokazać, że coś się z nimi złego dzieje. Są wtedy bardzo narażeni na depresję. Im szybciej zareagujemy i zwrócimy się do lekarza, tym bardziej możemy pomóc naszym rodzicom, dziadkom. Błąd, jaki popełnia wiele osób, wynika z wciąż powszechnego mitu na temat seniorów. W opinii publicznej osoba starsza to osoba smutna, zgorzkniała, mająca problemy z pamięcią. Dlatego wiele osób we wczesnej fazie otępienia nie trafia do lekarza, gdyż to przygnębienie, kłopoty z pamięciom traktowane są jako coś naturalnego.

W jaki sposób można zapobiegać demencji lub spowolnić jej rozwój? Aktywność umysłowa pomaga?

Mówi się, że osoby inteligentne, osoby z wyższym wykształceniem rzadziej cierpią na demencję. Można z całą pewnością powiedzieć, że aktywność umysłowa jest bardzo ważna dla chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera. Choroba jest wolniejsza, może również pojawić się bardzo późno lub w ogóle może być nie wykryta.

Potrzebna jest duża doza cierpliwości?

Bardzo dużo cierpliwości. Opiekun powinien dbać o siebie, o swoje samopoczucie. Co ciekawe, zachowanie i postawy chorych często są wtórne do zachowań opiekunów. Jeżeli np. opiekun jest poirytowany, pokrzykuje, osoba chora może być również werbalnie agresywna wobec niego.

 

« wróć do listy aktualności

korzystanie ze strony oznacza zgodę na pliki cookies - więcej informacji: polityka prywatności